Αποτροπή / απαγόρευση της χρήσης της τουρκικής γλώσσας σε συνέδριο που έλαβε χώρα στην Κομοτηνή με θέμα: /Η συνθήκη της Λωζάνης 90 χρόνια μετά : οι Μειονοτικές ρυθμίσεις/

Αριθμός πρωτοκόλλου κατάθεσης:4902/16.12.2013

Ερώτηση βουλευτών ΣΥΡΙΖΑ προς τον Υπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων: Αποτροπή - απαγόρευση της χρήσης της τουρκικής γλώσσας σε συνέδριο που έλαβε χώρα στην Κομοτηνή με θέμα: «Η Συνθήκη της Λωζάννης 90 χρόνια μετά: Οι μειονοτικές ρυθμίσεις»

Το δεύτερο μελανό σημείο του συνεδρίου αποτέλεσε η τοποθέτηση του Γενικού Γραμματέα Θρησκευμάτων κ. Γ. Καλαντζή. Ανεξάρτητα από τη θέση του καθενός/μιας για τη μειονότητα και τα ειδικά ζητήματά της, οφείλει να δείχνει τον απαιτούμενο σεβασμό και να μην απευθύνεται με απαξιωτικούς και εμπρηστικούς χαρακτηρισμούς, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για  εκπρόσωπο της πολιτείας και μάλιστα του πολιτικού προϊσταμένου για  τη διδασκαλία της τούρκικης γλώσσας στα μειονοτικά σχολεία, που προσκλήθηκε σε ένα συνέδριο και μάλιστα με το συγκεκριμένο περιεχόμενο.

Αναφερόμενος στο ζήτημα της Σαρία διέκρινε τρεις ομάδες, που θέλουν την κατάργησή της. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει «...χριστιανοί και μουσουλμάνοι, που διακρίνονται για τις προοδευτικές ιδέες τους...», την ακροδεξιά και «...μια μικρή ομάδα μουσουλμάνων της Θράκης που αγωνίζεται παρασκηνιακά και δόλια...». Αφενός η θεωρία των δύο άκρων και οποιαδήποτε απόπειρα αναπαραγωγής της δε μπορεί να  δικαιολογήσει τη σημερινή αδιάλλακτη θέση της κυβέρνησης, αφετέρου η δημόσια αναφορά σε παρασκηνιακά παιχνίδια, ενώ ήδη έχουν προκύψει ερωτηματικά ως προς τους πραγματικούς λόγους ματαίωσης ομιλίας στην τούρκικη γλώσσα, είναι τουλάχιστον ατυχής. 

      Δεδομένου ότι:

1.    Η μέριμνα για την παρουσία επίσημου μεταφραστή αποδεικνύει ότι η επιθυμία διεξαγωγής της ομιλίας στην τουρκική δεν ήταν μια απόφαση εντυπωσιασμού της τελευταίας στιγμής.

2.    Η χρήση της οποιασδήποτε μητρικής γλώσσας ως μέσο έκφρασης είναι ένα δικαίωμα που εκπορεύεται από την Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και από τις συμβάσεις - πλαίσια που ακολούθησαν, επεκτείνοντας την.

3.    Το ύφος κι η αισθητική που αντανακλά ένα τέτοιο συνέδριο στην εποχή μας, απέχει παρασάγγας από πρακτικές φίμωσης των ομιλητών.

4.     Η επίλυση των μειονοτικών θεμάτων απαιτεί ισότιμους και ειλικρινείς διαλόγους και όχι παράλληλους μονολόγους, που ορθώνουν διαχωριστικές γραμμές εντός της κοινωνίας και συμβάλλουν στην όξυνση των σχέσεων μεταξύ μειονότητας και πλειονότητας.

Ερωτάται ο κ. Yπουργός:

1.    Ποιο φυσικό πρόσωπο ή φορέας επέβαλε την απαγόρευση της χρήσης της τουρκικής γλώσσας στο σχετικό συνέδριο και με ποιο σκεπτικό;

2.    Θα δοθούν επαρκείς εξηγήσεις και απόδοση ευθυνών στους υπαίτιους;

3.    Αναγνωρίζει η κυβέρνηση τις επιπτώσεις μιας τέτοιας πράξης ως προσβολή και έλλειμμα δημοκρατικότητας απέναντι τόσο στις μειονότητες όσο και στο ευρύτερο ήθος μιας δημοκρατικής χώρας;

4.    Τι αποφάσεις σκέπτονται να λάβουν οι αρμόδιοι προκειμένου να διασφαλιστούν τα μειονοτικά δικαιώματα με ασφαλέστερο τρόπο, ώστε να μην αποτελέσουν ξανά στο μέλλον εύκολη λεία στις αδηφάγες ορέξεις των εκάστοτε γραφειοκρατών που με σκοτεινό και ύπουλο τρόπο προσέβαλαν τη φιλοσοφία του αναφερόμενου συνεδρίου;

Οι ερωτώντες βουλευτές

Καρά Γιουσούφ Αϊχάν

Γαϊτάνη Ιωάννα

Γελαλής Δημήτρης

Δρίτσας Θεόδωρος

Δριτσέλη Παναγιώτα

Ζεϊμπέκ Χουσεΐν

Ιγγλέζη Κατερίνα

Κανελλοπούλου Μαρία

Καραγιαννίδης Χρήστος

Κατριβάνου Βασιλική

Κουράκης Τάσος

Μπάρκας Κώστας

Μπόλαρη Μαρία

Σαμοΐλης Στέφανος

Σταμπουλή Αφροδίτη